|
| |
Hier vindt u gegevens over het hondenras: |
| |
Dogo Argentino |
| |
| |
| |
|
| FCI nummer: | 292 |
| | |
| Rasgroep: | Pinschers, Schnauzers, Molossers en Zwitserse Sennenhonden |
| | |
| Sectie: | Molossers |
| |
|
| Rasvereniging: |
Nederlandse Multiraciale Molosserclub (NMMC) |
| |
|
| Land van herkomst: | Argentinië |
| |
|
| Schofthoogte: |
reu: 62 - 68
cm teef: 60 - 65
cm |
| |
|
| Gewicht: |
reu: 40 - 45
kg |
|
|
| Omschrijving: |
|
|
|
Ontstaansgeschiedenis
De Dogo Argentino is de nationale hond van Argentinië. Dit jonge ras is in 1925 gecreëerd door de gebroeders dr. Antonio en Augustin Nores Martinez. De voorouders van dit ras zijn een Alano-achtige hond, de gevlekte Duitse Dog, de Mastin de los Pireneos, de Bordeaux Dog, de Boxer, de Bull Terriër, de Engelse Bulldog, Pointer, de Ierse Wolfshond en de Engelse Mastiff. In het Argentinië heet dit ras ‘jabalinero’ wat ‘zwijnenhond’ betekent. Er was bij jagers de behoefte aan een hond die het kon opnemen tegen wilde zwijnen en poema’s, en die tevens een goede waakhond en gezinshond zou zijn. De witte kleur was hierbij essentieel omdat het dier moest opvallen en onderscheiden kon worden van het wild. Het heeft geruime tijd geduurd om dit ras te kunnen consolideren, in 1960 werd het ras uiteindelijk door de FCI erkend
Algemene rasbeschrijving
De Argentijnse Dog is een redelijke grote, zeer krachtige en gespierde hond, die veel respect afdwingt.
Vacht
De vacht is kort, hard en glanzend
Kleur
Geheel wit
Gebruik
In Argentinië wordt de Dogo Argentino nog steeds voor de jacht gebruikt. Is voor ervaren mensen ook geschikt als gezelschapshond.
Gezondheid
Dieren waarmee gefokt wordt, moeten worden onderzocht op de aanwezigheid van heupdysplasie.
Aard
De Dogo Argentino is kind- en mensvriendelijk, zeer trouw, levendig en heeft een groot uithoudingsvermogen. Heeft een consequente baas nodig. Hij is een scherpe waakhond. Door zijn grote fysieke kracht is dit ras niet voor iedereen geschikt! |
|
|
|