Rode wolf (Canis rufus)

Uiterlijke kenmerken:

Ondanks zijn naam is de Rode wolf niet per definitie rood. Er hangt vaak wel een rode gloed over zijn vacht, maar er zijn ook vaak zwarte en grijzen haren aanwezig. Onder zijn neus, kin en buik is de Rode wolf lichter, soms zelfs wit, van kleur. In het verleden zijn zelfs volledig zwarte individuen waargenomen, maar of die nu nog bestaan is niet bekend.

De Rode wolf is een stuk kleiner dan de Grijze wolf. Ze kunnen 16 tot 41 kilogram wegen. Ondanks de vele verschillen zijn er toch verschillende discussies geweest over de taxonomische indeling. Gedacht werd dat de Rode wolf ook een ondersoort was van de Grijze wolf. Een andere theorie was dat de Rode wolf een hybride was van een Grijze wolf en een Coyote, maar er is geen recent onderzoek dat dit kan aantonen.

Sociale structuur:

Rode wolven leven in kleine familie roedels. De voortplanting verloopt ongeveer hetzelfde als bij de Grijze wolf. Het paar seizoen is vroeg in het jaar waarna een ondergronds hol gemaakt wordt waar de pups ter wereld zullen komen. Ongeveer 12 dagen na de geboorte gaan de oren en ogen van de pups open. Binnen 6 maanden zijn de pups al zelfstandig en hebben zij geen ouderlijke hulp meer nodig.

Voedsel:

Rode wolven jagen vaak alleen en vangen dan knaagdieren, wasberen of konijnen. Rode wolven die met hun familie groep jagen vangen ook geregeld herten. Dit wordt verder aangevuld met bessen en insecten.

Verspreiding:

Alleen in het Oosten van de Amerikaanse staat North Carolina komen ze nog in het wild voor. Oorspronkelijk was de Rode wolf zelfs uitgestorven in het wild vanaf 1980, maar in 1987 zijn, in gevangenschap gefokte wolven, geïntroduceerd in North Carolina, waar nu nog 150 individuen leven.